Odmiana nazwisk zakończonych na -o

Końcowe -o nie oznacza automatycznie, że nazwisko jest nieodmienne. W przypadku mężczyzn ważna jest także głoska stojąca przed końcówką i pochodzenie nazwiska.

Jak odmieniać męskie nazwiska zakończone na -o?

Polskie i słowiańskie nazwiska męskie zakończone na -o najczęściej odmieniamy. Po spółgłosce twardej stosujemy zwykle wzór podobny do rzeczowników żeńskich: Matejko, Matejki, Matejce, Matejkę, Matejką.

Co się zmienia po spółgłosce miękkiej?

Nazwiska takie jak Puzio mają odmianę męską: Puzia, Puziowi, Puzia, Puziem, Puziu. Liczy się wymowa, nie tylko ostatnia litera zapisu.

Czy żeńskie nazwiska na -o się odmieniają?

Nie. Nazwisko kobiety zakończone na -o pozostaje bez zmian, na przykład: pani Anna Jodło, z panią Anną Jodło.

A nazwiska obce?

Część obcych nazwisk na -o także się odmienia, ale nie wszystkie. Znaczenie ma pochodzenie, wymowa i miejsce akcentu, dlatego warto sprawdzić konkretną formę.

Szczegółową regułę opisuje Poradnia Językowa Uniwersytetu Łódzkiego.