Odmiana nazwisk zakończonych na -a

Opracowanie merytoryczne: Milena Starzec, polonistka i specjalistka w zakresie odmiany nazwisk

Nazwiska zakończone na -a zwykle się odmieniają, zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn. Różnica tkwi w tym, według jakiego wzoru je odmieniamy.

Jak odmieniać nazwiska typu Wrona lub Kudela?

Takie nazwiska odmieniają się podobnie do rzeczowników żeńskich. Powiemy: Jana Wrony, Janowi Wronie, Jana Wronę, Janem Wroną. Ten sam wzór stosujemy do nazwiska kobiety: Anny Wrony, z Anną Wroną.

Co z nazwiskami na -ska, -cka i -dzka?

To nazwiska o odmianie przymiotnikowej. Poprawne formy to na przykład: Kowalska, Kowalskiej, Kowalską oraz Zawadzka, Zawadzkiej, Zawadzką.

Czy każde obce nazwisko kończące się w wymowie na -a się odmienia?

Nie. Niektóre nazwiska obce, których końcowe -a wynika jedynie z wymowy oryginalnego zapisu, pozostają nieodmienne. Dlatego przy nazwiskach obcych trzeba brać pod uwagę zapis i wymowę.

Zasady i przykłady opisuje Poradnia Językowa Uniwersytetu Łódzkiego.

Masz uwagę do poradnika? Napisz do redakcji.